
Ê tristi percurri ês cidadi di granito e beton
ausenti di arvis saquedo tâ basa flor
otrora único indústria di lixo di capital.
Ê tristi odja tudo dia
mó qui quêz poco arvi qui inda fica
tâ ser abatido silenciosamenti
ê tâ termina sês ixistência vegetal
num forno qualquer di capital.
Só pa podi ripiti antigo milagri biblíco
di multiplicaçon di pon pâ tudo boca
inda qui à custa di arvis di capital
pamo forno câ ta trabadja sem lenha
e lenha ê fetu di arvis qui um bez ta infetá nos rua
e tâ sirbida di poiso a nos único três avi residual:
tchota, passarinha e manel mangrado. (Francedja di voo planado câ di conta pamó Deus dal rotcha pel cria sês fidjos e vento pê desafia distino; corbu cu minhoto bai pa nunca más).
Tudo ês abáti di arvi ta contici à revelia di leis ambiental qui próprio Governo dicreta e di convénios internacional quez ta manda ses ministro ba ratifica. Decorrente di quês ratificaçon ta criado secretariados, observatórios, pontos fucal, nada más qui job for the boys pa camaradas qui ca podi dexado fica prindado. No fundo, a natureza morre e ninguém se compadece, como diria um grandi poeta. (Seja-mi permitido um piqueno parentisi: há dias ‘nsurpriendi um homi cu sé machim ta corta um pé di arvi la num bosqui ti tem na Gambôa. ‘Nperguntal: homi, pamô nhu sta corta quel arvi li? Resposta: êh nhó, mi sim ca cortal cusé ‘n al cumi? Pergunta: canto arvi dja nhu corta? Risposta: ‘nca conta, má tudo dia ta corta um, ‘n pical e ‘nta pol na carro quim tâ luga. Tâ flado mâ Deus câ tâ dexa sês fidjo morri di fomi. Ti um ínfimo animal cima furminga ê dal sê sustento. Ami ê dam quel bosqui li; graças a Deus ê tem serbido-mi sabi, desdi quim descubril nada ca faitam; ti um piqueno negócio ‘n munta. Pergunta: fiscal di Câmara Municipal di Praia nunca flâ nada? Risposta: êh, ‘nca sabi cusé quê fiscal, nem nunca ‘n odjo um na nha bida. Tem uns omi di Cambra qui tâ dam bom dia ncanto ntâ sta ta durba arvi, má nunca nu tevi nada. Pareci qui ês mé ês ta corta sês arvi di vez em quando, pés podi cumpri um sucri pés poi na café ô um padaz di atum pés poi na catchupa. Pergunta: oras qui nhu cá corta tudi quéz arvi li, nhu ta cumi pedra, ô nhu ta bira piscador? Risposta: nau, ca nhu flâ mam ta cumi pedra, nem mam ta bira piscador. Profisson djam tem graças a Deus; mê pedrero pâ nhu fica ta sabi, queli ê um speci di biscati, pomó ntem na casa oito boca pam dâ comida, e dinheiro câ stâ tchiga. Purtanto câ nhu flâ mam ta cumi pedra pomo mim câ tartaruga).
Má no boita a tristeza di nós discurso sobri Praia Santa Maria:
Ê tristi percorri a pé ô di carro
nôs strada disventrado, nôs passeio discalcetado
inda por cima imundado pâ podridon qui ta sai di fossas
sem força pez encontra caminho mar.
Óh tristi cidadi capital :
bus casas câ tem cor
sês scada câ tem corrimó,
bus lâmpada câ tem luz
bus carcaças di barco e carro bedjo câ tem cimitério.
Tudo tâ fica na flor di bu ventri nu ( desmalezelada má dentu moda) e na orla bus mar. Inda por cima bô ê uma grandi madrasta, pamó bus fidjos qui bu pari ribal bu tchom bu câ ta dexa construí, má barcos bedjo qui nu câ sabi di indi bem bu ta dexa incadjadu na quel mesmu orla qui bu câ ta dexa bus fidjos construí. Paxenxa.
Óh Praia Santa Maria
entrado precocimenti na bedjiça
embora só na 2008 bu ta paga 150 vela:
djâ bu câ tem força pou inguli tudo lixo
qui cima um enormi tapeti no ta spadjau
pa tudo canto désdi Palmarejo ti Pensamento
má um pedido ncré fazeu:
pidi Filisberto Vieira, José Maria Neves, Aristides Lima, Pedro Pires ô ti Deus di Lixo si for nicessário
qui di certeza ê deve ser cabo-verdiano
pâ manda caba cu um lixeira qui tâ fica na caminho Prainha
a uns 200 metros di Embaixada França.
Intendem dretu: e câ por mi, pamodi mim tinha pedidos más prioritário pâ nos urbi,
má em nomi di quel nôs tal morabeza qui tâ manda ricebi bem nos visita. Nha popáno, óh Nossa Sinhora das Coisas Impossíveis, nariz di quez inocentis turistas di fedor di quel tal lixera li. Antordia ‘nodja monti arguem rodiado cu nariz tapado ‘npensa: Cambra di Filú djâ dâ um fuz qui tchera, Filú djâ manda caba cu ês podridon a Céu aberto. Má ‘ngana. Era agentes di PJ qui bâ panha dôs feto di criança qui fulhado lâ. Apesar dê tem existéncia clandestina e dê câ ser ton grandi cima quel di Cidadi Velha, nem ê ter um statuto municipal, ês Lixeira di Prainha caba por conquista certa celibridadi e stâ flado mâ dja começado ta trabadja na sê dossiê da candidatura a Património Mundial: na strangero, pamó tcheu turista câ ta cré perdi um oportunidadi único di leba pâ sês país um foto-recordaçon di quel lixera clandestino djunto dum imbaxada di um país di Union Oropeia na tudo sê splendor; e na propi país pamó ê foi mostrado na telejornal devido à tal suspeisao di duplo crimi qui filizmenti polícia bem discubri mê propi Hospital Agostinho Neto qui aborta legalmenti dôs feto di criança e ê manda fulhás na Lixeira da Praianha, pamó ta fica más perto qui Cidadi Velha. Ês mesmo tal lixera clandistino qui há bem poco tempo tevi honra di ser foto da semana num jornal electrónico aqui da praça ( passe a publicidade, Expresso das ilhas online): colorido e cu oito carapaça di tartaruga. Praia di Santa Maria, di Nossa Senhora da Graça, parcem mê câ nicessário pô más nada. Bu sabi mâ ‘ntâ cré screbeba bó oto poema e cantau festivamenti cima Codé di Dona (Praia Marie ê bonitaaaaa), má cré quê cê dêz bez. Goci apenas ntâ prometeu djudau paga quez 150 vela pamó nsabi mâ bu câ teni muto força na bu madíbula, má mesmo assi cu um condiçon: pâ sinhora Electra câ risolvi dâ apagão na dia di bu aniverário natalício.
PS: nês preciso momento quim stâ corrigi provas pâ bâ pâ imprensa ntoma conhecimento mâ José Maria Neves, nôs ilustri Primero Ministro, djâ começa construi lâ na Prainha, djunto di ‘Nbaxada di França, portanto lâ nundi garganta di Gamboa tâ sopra areia más forti. Ê um sperança pâ moradoris. Dipos, cima quê bota prumera pedra e ê lança más um obra ( arguém na tchacota flâ: ê, ê,ê, djâ qui caja ê di sêl ê tâ dexá Inocêncio bota prumero pedra) ê si qui areia dexa cai. Um sinhor, MpD ferrenho, cum saber só di spiriência fetu, menia cabeça três bêz e ê comenta tout court: dexa stádo má Zé Maria Nevis tem sorti. Ti bentu dexa sopra si que obi ma Nebis stâ bem morra li Prainha. E câ porque bentu ê PAICV, pamó queli ti minino sabi mâ bentu ê MpD. Tâ conteci qui Zé Maria Nevis ê supersticioso, ê câ tâ trâ sê fitinha amarelo na puiso nem oras quê bâ deta. Má ê debi sabi cusé qui quel maquiavélico florentino screbi sobri stadistas di sê laia qui tâ cunfia cegamenti na Fortuna. Citamos "pior cusa qui um stadista podi fazi ê confia num deusa ton caprichosa cima Furtuna. ‘Nkanto ê stâ na bu lado tudo ê rosa, açucra e chocolati. Oras qui sém ê dâ sinal ê risolvi bati cu sês azona di pena doirado ê ba sortia oto stadista, podi bá caça grilo.
Autor: António Monteiro
homepage







